در روزگاران قديم خانم کهن‌سال بسيار مهرباني وجود داشت. وي در زندگي خود کارهاي خوب زيادي انجام داد. بعد از مرگ، پاداشاه جهنم به او گفت: "من پرونده تو را بررسي کردم. به نظر مي‌رسد تو شخص مهرباني بوده اي و کارهاي خوب زيادي انجام داده اي. تو هيچ علاقه اي به شهرت و نفع شخصي نداشته اي. ما کارهاي تو را به پادشاه بهشت گزارش کرديم و او تصميم گرفت که تو يک موجود بهشتي شوي. آيا مايل هستي؟"

آن خانم پاسخ داد: "البته که مي‌ خواهم. اما من يک لانه پرندگان در دنياي انساني دارم و نمي‌ خواهم آن را از خودم جدا کنم. آيا مي توانم آن را با خود به بهشت بياورم؟" پادشاه بهشت گفت: "در اين صورت بايد به زمين برگردي تا پرندگانت را بياوري." سپس او به افراد خود گفت که اين خانم را به دنياي انساني بفرستيد. وقتي آن خانم  به دنياي انساني فرود آمد پي برد که يک شاهين شده است و در تمام روز مشغول شکار پرندگان است.

اين فرصتي بسيار عالي براي وي بود که به بهشت رفته بود، اما به واسطه دلبستگي اش به لانه پرندگان اين فرصت را از دست داد.

براي يک سالک هر دلبستگي حتي کوچکي ممکن است مانعي براي رسيدن وي به کمال و رستگاري شود.