شیروان دره سی (دره شیروان)

نادر باخان قسمتی از صخره های دره معروف شیروان (شيروان دره سي) - که به دره نادر باخان هم معروف است - می باشد . چون نادر شاه قبل از تاجگذاری در دشت مغان سَری به این دره هولناک زده به این نام نامیده شده است. بالاتر از این دره، دشتی صاف وجود دارد که به هوشنگ میدانی یا میدان اشک (اشک میدانی) معروف است و مکان جنگ اشکانیان و رومیان بوده است.

اینجا همان قسمتی است که نادر شاه به سمت پائین دره نظاره گر بود.

شیروان دره سی(دره شیروان) یکی از یازده زیستگاه وحشی است که که در منطقه سبلان واقع شده‌است، شیروان دره سی حدودادر۲۰کیلومتری جنوب شرقی مشکین شهر قرار دارد، ارتفاع آن از سطح دریا ۲۲۰۰ متر و مساحت آنرا ۷۵ کیلومتر تخمین زده‌اند. شیروان دره سی دره عمیق و عریض است که بریدگی های دیواره‌های صخره‌ای ، چشم انداز ویژه‌ای به این منطقه بخشیده‌است وسنگها در آن به صورت تندیس هایی دیده می‌شوند که انسان فکر می‌کند هرکدام به دست هنرمندی با ذوق تراشیده شده‌است. این دره از قسمت جنوب به دامنه شمالی سبلان (هرم) از شرق به جاده خاکی لاهرود-شابیل، از غرب به هوشنگ میدانی و از شمال به زمین های روستای قلچقلو منتهی می‌شود.این زیستگاه محل زندگی دائمی و حوش متعددی چون خوک ، روباه،گرگ،قوچ و میش ارمنی، خرس قهوه ای، کبک ، قمری و تعدادی پرندگان مهاجر می‌باشد.

محل اصلی ورود به دره در 5 کیلو متری پائین آبگرم معدنی شابیل قرار دارد و برای ورود به آن باید از کنار آبشاری با ارتفاع 40 متر به سمت پائین صخره نوردی کرد.

علت نام گذاری این دره به این خاطر بود که دختری جوان به نام شیروان به خاطر نرسیده به عشق خود از این ارتفاع به سمت پائین سقوط کرده و خود کشی نموده .

زمانی برای دلخوشی عکس می گرفتیم و تمام دل مشغولی هایمان چند عکس بود که از هر جاندار و بی جان یا از هر سوژه رنگی یا سیاه و سفیدی که در جلوی دیدگانمان ظاهر می شد در قاب بی احساس دوربین ذخیره می کردیم و احساس طبیعت و احساس ذوق هنرمند را در هم می کردیم تا جانی بخشیده باشیم به آن عکس بی جان و کلی ذوق کنیم.

اما هیچ گاه نمی توانستیم این گونه پیش برویم.

اما همیشه رویایی بزرگ را در ذهن می رواندیم و گاه از این آمال و آرزو ها با یکدیگر سخن می ورزیدیم ...

هدف های والایی را داشتیم که گاه تنگ نظری ها و یا زیاده خواهی های خودمان از آن دور می شدیم .

روزها سپری شد و سرانجام آستین ها را بالا زدیم و یک یا علی گفتیم و تمام سختی ها را به جان خریدیم و کانون عکاسان گنبد کبود را به ثبت رساندیم تا محلی شود برای:

1-      برگزاری نمایشگاه ها و جشنواره های عکاسی و داخلی و بین المللی

2-      برگزاری کارگاه های آموزشی و سمینار ها و همایش ها و سخنرانی های مربوط به عکاسی

3-      ارسال آثار عکاسی اعضا به جشنواره های داخلی و خارجی

4-      برگزاری اردوهای عکاسی برای فصول و ماه های سال و ایام ویژه

5-      راه اندازی وب سایت معتبر در زمینه عکاسی

6-      چاپ و نشر نشریات تخصصی در زمینه عکاسی

تلاشهایمان بی نتیجه نماند و توانستیم ساختن چنین محل و فضایی را به کمک مسئولان محترم و با راهنمایی شما اساتید و هنرمندان بزرگوار را شروع کنیم و به آینده ای چشم بدوزیم که هرچه در آن است گرچه ناپدید است ولی چیزی جز حاصل تلاش های امروز و دیروزمان نیست.

اهداف و چشم اندازهایی برای خود ترسیم کردیم و راهی را جز برای رسیدن به آن در ذهن نداریم اهدافی که شاید کوچک به نظر آیند ولی می توانند بنیان های تحولات بزرگ هنری و اجتماعی را در زمینه عکاسی پایه گذاری کنند.

اهدافی همچون:

1-      فراهم آوردن موقعیتی مناسب برای ارائه توانمندی ها و کشف استعداد های عکاسی

2-      ایجاد زمینه رقابت سالم و سازنده و سبز برای اعضا

3-      ایجاد زمینه ای برای ارتقا سطح کیفی

4-      ایجاد همکاری بین انجمن های عکاسی داخلی و خارجی، مطبوعات و مجلات.

5-      ایجاد فضایی برای پر کردن اوقات فراغت اعضا

و امید آن داریم که با همراهی و همیاری مسئولان، پیشکسوتان و اساتید و هنرمندان بزرگوار آنچه را که لایق هنر و هنرمند است به انجام برسانیم و بامدد از پروردگار به بیراهه نیفتیم و سر این آمال و آرزو ها اسرار ورزیم تا شاهد روزهای روشن تری برای عکاسی که جز لاینکف اجتماع می باشد باشیم.