در گذرگاه چراهای مختلف هنوز چراهایی هست که ما را به خود برمی گرداند و از خود به خدا می رساند. هنوز می شود حس خوب زندگی را در دستانی که وجودش از بدو تولد آزرده شده یافت و اشتیاق و امید را باشکوه تر از پیش درک کرد. می شود از نا امیدی فاصله گرفت و غرور را کنار گذاشت. چقدر زیباست موقعی که بزرگ باشیم اما درون خود را تا پاکی کودکی ها جلا دهیم تا شاید انسانی که از روزمره گی ها خسته شده بار دیگر با خدا پیوندی تازه کند و روح را تعالی بخشد.

گزارش تصویری از اولین نمایشگاه انفرادی نقاشی های آتنا حسنی فرع