پایگاه عکاسی زوم نیوز / آی تای شکیبافر
مدتی است که ذهنم درگیر مسابقات و جشنواره های عکاسی داخل کشور شده است. مسابقاتی که چنان هیاهویی در دامن عکاسان به پا می کنند که گویی مساله مرگ و زندگی به میان است.
چندی پیش فراخوان چند مسابقه را پرینت گرفتم و همه را کنار یکدیگر گذاشتم، همه در دو چیز مشترک بودند، اسامی داوران و دیگری موضوع مسابقه!
با نگاهی دقیق تر به مساله ی داوران مسابقات عکاسی متوجه شدم که مسئولین اجرایی بسیاری از جشنواره ها، داوران را بر اساس تخصص سبک عکاسیشان انتخاب نمی کنند، نمی دانم چه نکاتی برای آنان در انتخاب داوران حائز اهمیت است، ولی جالب بودن تمام این مساله زمانی خودنمایی می کند که فراخوان مسابقه ای را با موضوع طبیعت می بینیم و داوران هر کدام در سبک و سیاق خود، یکی در پرتره، دیگری استاد نور پردازی و من می مانم و کوهی از سوالات و علامت های تعجب…!
اگر مسائله این است که هر داوری با سبکی متفاوت از دیگری انتخاب شود، بهتر است قضاوت بخش انتهایی مسابقات را به عهده ی خودتان واگذار کنم. در پی مساله ای که در بالا ذکر شد احتمال می رود متوجه آشفتگی و گاه بی ربطی برخی از آثار پذیرفته در جشنواره ها شده باشید، عکس هایی که گاه بی ربط با عنوان مسابقه ولی برنده ی جایزه ای چشمگیر شده اند.
گاهی شده در اختتامیه ی مراسمی چشم به پرده ی ویدئو پروژکتور دوخته ام تا شاهد عکس اول تا سوم باشم، زمانی که عکس های پذیرفته شده از سوی هیئت داوران نمایش داده شده اند زمزمه هایی از اطرافیانم شنیده ام، مثل: این عکس چه ارتباطی با موضوع و عنوان مسابقه دارد؟ و همه به هم نگاه می کنیم و سکوت و سکوت وسکوت… .
نکته ی دیگری که در لا به لای جشنواره ها ذهنم را درگیر خود کرده موضوع و عنوان مسابقات است، موضوع: آزاد، موضوع: طبیعت، موضوع: مستند اجتماعی! با نگاهی ریز بینانه تر به عکاسی جهان، متوجه این نکته خواهید شد که بیش از ۱۰۰ شاخه ی عکاسی در دنیا وجود دارد، اما فقط آزاد، مستند اجتماعی.
هر کدام از عناوین بالا زیر شاخه هایی مختص به خود را دارند، به عنوان مثال در بخش مستند اجتماعی می توان به لایف استایل، مردم، کودکان در شهر و… اشاره کرد.
تا این اندازه کلی نگری خلاقیت و استعداد عکاسان جوان را از چشم ها محو خواهد کرد. ای کاش در کنار هزینه ها و زحمات، کمی برنامه ریزی و انسجام هدف بیشتری مورد توجه دبیران جشنواره ها قرار می گرفت.
