مجموعه عکس (محیط زیست) تحت حمایت مالی آژانس عکس NVP کانادا به راحتی از جشنواره عکس سال مطبوعات ایران کنار گذاشته می شود

با شروع ثبت نام جشنواره عکس سال مطبوعاتی ترغیب شدم مجموعه‌ای که جمع کردن آن را از پاییز ۹۶ شروع کره بودم ارائه دهم.

مجموعه‌ای که به واسطه‌ی سوژه‌اش توسط آژانس عکس NVP کانادا تحت حمایت مالی قرار گرفت تا تقریبا کامل شود. با توجه به دغدغه‌های من در زمینه محیط‌زیست به خصوص محیط‌زیست شمال کشور ، این مجموعه از همان ابتدا اهمیت زیادی داشت.

اکثر مکان‌هایی که برای عکاسی به آن‌جا رفته بودم، مکان‌هایی با جغرافیای طبیعی بودند و بنا به برخی دلایل ازجمله امنیت خود و ابزارهایم و همچنین محیط، ضرورتی ندیدم تا از انسان و حضور فیزیکی مستقیمش در عکس‌هایم استفاده کنم.

جغرافیای این مجموعه، محیطی شامل کوه‌ها، دره‌ها و آسمان و جنگلی انباشته از زباله‌ها بود.

تمام تلاش من این بود تا بتوانم در قالب این مجموعه و انتشار آن در یک آژانس عکس بین‌المللی توجه بیشتری را به فاجعه‌ی درحال وقوع اما خاموش شمال ایران جلب کنم.

در این مدت به دلیل واکنش‌ها و مکالمات گوناگون با دوستان و همکاران حرفه‌ای، متوجه قدرت و تاثیر گذاری عکس‌هایم شدم که توانسته به واسطه نگاه و هنر، داستانی تلخ را در تصاویری با سطح کیفی مناسب بازتاب دهد.
در این شرایط با تجربه و مشورتی دوباره تصمیم گرفتم مجموعه را برای شرکت در جشنواره سال مطبوعاتی آماده کنم.

با این حال امید بسیاری داشتم که عکس‌ها در داخل ایران نیز مورد توجه قرار گیرد و به‌ واسطه‌ی کسب رتبه، در برنامه‌ریزی کلان کشوری توجه بیشتری به محیط زیست کشور به خصوص استان‌های شمالی معطوف شود.
بی شک هر هنرمند دغدغه‌مندی تنها به کسب مقام فکر نمی‌کند و دغدغه‌ی اصلی آگاه کردن جامعه به فاجعه‌ی درحال وقوع است.

آنچه که بعد از دیده شدن عکس‌هایمان ارزش دارد تاثیر در جامعه‌ای است که انگار فراموش کرده که راه را در پاسداری از محیط طبیعی‌اش اشتباه رفته است‌.

با تمام این احادیث پس از اتمام مهلت زمان داوری طی مکالمه‌ای تلفنی با دبیر محترم جشنواره مطلع شدم مجموعه‌ی من با عنوان (آلودگی آب و خاک شمال کشور) در بخش محیط زیست به مرحله بعدی راه پیدا کرده است.

آگاهی از این واقعیت امید من را به ادامه‌ی این پروژه بیشتر کرد تا اینکه پس از شروع نمایشگاه طی گفت‌و‌گوی مکتوب مجازی با دبیر محترم جشنواره متوجه شدم پس از بررسی فایل خام با نظر داوران 《دست کاری بیش از اندازه در عکس》ایراد مجموعه‌ام اعلام شده و مجموعه برای حضور در جمع نامزدها حذف شده است.

اهمیت دلیل ذکر شده برای من آنقدر زیاد است که لازم می‌دانم نکاتی را ذکر کنم:
اولا جشنواره فایل خام اصلی را دریافت کرده و آنچه که 《ادیت بیش از حد》 خوانده شده، اصلاح رنگ و کنتراست است.

ثانیا مجموعه‌ی عکس من در اینترنت قابل جستجو است و از دوستان حرفه‌ای تقاضا دارم در صورت نیاز و عدم‌اعتماد به ادعای بنده درخواست دهند تا برای مقایسه قبل و بعد از ادیت عکس‌ها را در اختیارشان بگذارم.

اعمال سلایق شخصی بیش از عرف جشنواره ها آن هم در چنین سطحی قابل قبول نیست.

حال آنکه مسئله‌ای زیر سوال برده می شود که علاوه بر عکس ماهیت نگاه و تشخیص حرفه‌ای بنده با تجارب اینچنینی را هم زیر سوال می‌برد.

دفاع من در این زمان صرفا از عکس نیست، از شغل و بینشی است که پس از سالها تجربه و گذارندن شرایط سخت کاری با دلایلی نامعلوم زیر سوال می‌رود.

دلایلی شخصی که بارها دیده شده و به واسطه تکرار این مواضع می تواند در درازمدت با خط‌دهی اشتباه چه بسا تاثیرات گسترده‌تری را بر پیکره‌ی زخم خورده‌ی عکاسی خبری ایران بگذارد.

چه بسا هم‌اکنون هم نقایص فراوان است.

چگونه است جشنواره‌ای با عنوان 《مطبوعاتی》و همه عکاسان امکان حضور داشته باشند؟

اگرچه در مفاد فراخوان شرکت در جشنواره، بر مطبوعاتی بودن آن تاکید شده است اما متاسفانه شاهد بودیم که در این جشنواره بعضا عکاسانی که سابقه‌ای در عکاسی مطبوعاتی نداشتند نیز در جشنواره شرکت کردند و آثار غیرمطبوعاتی‌شان در کنار آقاری با مشخصه‌ی مطبوعاتی داوری شد.

بهتر است از ابتدای امر همه شرکت‌کنندگان در شرایطی کاملا حرفه‌ای برگزیده شوند نه اینکه شاهد چنین اتفاقاتی باشیم که در کنار شواهد و قرائن گوناگون نشان از اماتور بودن روند برگزاری جشنواره دارد.

عکاسانی که در طی سال‌ها زحمت و رنج بی‌ مزد و تشویقی که در شانشان باشد هنوز مشغول به فعالیت هستند اما حتی از سوی سازمان و نهاد متبوع خود و با عنوان جشنواره مطبوعاتی نیز حرمتی ندارند.

اعتراض من به حذف آثارم نیست؛ اما درصورتی که دلیلی منطقی‌تر و حرفه‌ای‌تر عنوان می‌شد. اعتراض من به روندی است که زحمت و تلاش و صداقت عکاسانه‌ی من در یک حوزه‌ی حساس حقوق بشری را براساس دیدگاه کاملا شخصی نادیده می‌گیرد.

آنچه بیان شد شکوائیه‌ای است برای بهبود برگزاری در سال‌های آینده تا که حق به آن‌که شایسته است برسد، دور از شیوه‌های نادرستی که اگرچه می‌توانیم از روند برگزاری سایر کشورها کسب تجربه کنیم اما همواره در جایگاه قضاوت خود را محق بر اعمال سلیقه می دانیم.

بنده اگر به دنبال کسب مقام و جایزه بوده ام راه و روش فکری و کاری‌ام را اینگونه انتخاب نمی‌کردم و بسان خیل عکاسان حال حاضر درگیر به به و چه چه مریدان، مشکلات را به اصنافش واگذار می‌کردم.

این جانب به‌واسطه‌ی این نوشتار انتظار دارم شان عکاسان خبری حرفه‌ای حفظ شود، روند برگزاری چنین فراخوانی از ثبت نام و شرایط خاص شرکت کنندگان تا داوری‌ها بازنگری شود تا به دور از اما و اگرها جایگاه واقعی عکاسان خبری زحمتکش شناخته و ارزش حقیقت کارشان لمس شود.

نیت اکثریت ما عکاسان خبری بهبود شرایط است.
و من اله التوفیق
علی اسدالهی سوته

مشاهده عکس ها



آذفوتو

سایت عکاسی آذفوتو در انجام رسالت خود و در جهت بالا بردن سواد تئوریک عکاسان و باز کردن فضای تفکر عکاسی در نظر دارد روزانه مقالات تخصصی در زمینه هنر بالاخص عکس و عکاسی و عکس های مطبوعاتی از عکاسان تبریز و سایر شهر ها منتشر کند.


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *